روح‌ابتكار و نوجويى رخت برمىبندد . « نفس اماره » مايهء تكامل عقل و قواى روحانى انسان است و روح تقوا و پرهيزگارى و حسّ خويشتن‌دارى را در انسان پرورش مىدهد و اگر تمايلات نفسانى و گرايش‌هاى مادى در انسان وجود نداشت ، هرگز روح ملكوتى انسان نمىتوانست بر قله‌هاى قدّوسيان پرواز كند و در آشيانهء رضوان و ابديت آرام گيرد . شيطان ، با قواى اهريمنى خود ، در كمين انسان نشسته و درصدد گمراهى و لغزاندن انسان است ؛ ولى انسان با توجه به چنين دشمن نيرومند ، قواى روحانى خود را بر ضد او بسيج مىكند و چون از وجود چنين دشمنى ، آگاهى كامل دارد براى پيروزى بر او مىكوشد تا روح تقوا ، روح مقاومت و خويشتن‌دارى در برابر گناه را ، در خود قوى و نيرومند سازد و گاه تا آن‌جا اوج مىگيرد كه دربرابر گناه و طغيان به سرحدّ عصمت مىرسد . دشمنان شناخته شده ، مخالفان مارك دار - همانطور كه گفته شد - مايهء تكامل و موجب صعود بر قله‌هاى بلند كمالات مادى و معنوىاند . از وجود چنين دشمنى ، هرگز نبايد ترسيد و نبايد آن را خطرناك دانست ؛ زيرا با توجه به اين كه وى شناخته شده است و منويات جدى دارد ، عقل و خرد و علاقه به خويشتن ، انسان را وادار مىكند در برابر آن مجهز شود و در اين راه نه تنها بايد با سلاح مادى و معنوى او مسلح شود ، بلكه بايد بكوشد اسلحه‌اى بهتر از اسلحهء او به دست آورد . در برابر اين دسته ، دشمنانى هم هستند نقاب‌دار و ناشناخته ؛ دوست‌نمايانى كه در درون درنده‌تر از گرگ و هر وحشى بيابانىاند . آنان